Vlaamse Beroepsvereniging van Diëtisten

Hoe beleefde de diëtist de coronapandemie: #2: de zelfstandige diëtist

Wij deden navraag in de verschillende werkdomeinen van de diëtist en zullen de komende nieuwsbrieven telkens enkele ervaringen van onze leden delen.

Deel 2: de zelfstandige diëtist
 

Hilde De Schuyteneer

Is niets ook iets?

19 april 2020 door Hilde Website

De impact van Corona op het inkomen in bijberoep

“Hebben ook bijberoepers recht op een riante vergoeding voor gederfde inkomsten?” Dit was de vraag die Jan Segers, redacteur, zich stelde in zijn analyse in Het Laatste Nieuws op 18 april.

Ik voelde me aangesproken door het woord “riant” en bezorgde de redactie van Het Laatste Nieuws een antwoord op deze vraag. Het is niet mijn bedoeling medelijden op te wekken. Zoals ik vermeld in mijn antwoord heb ik een echtgenoot die nog altijd werkt en er komt dagelijks brood op de plank.

 

Ik wil meneer Segers van repliek dienen omdat ik weet dat er collega’s zijn die alleenstaand zijn en die geen vangnet hebben in deze tijden. Of collega’s die gestopt zijn als werknemer om zelfstandig aan de slag te gaan en nu volledig zonder inkomen vallen.

Als meneer Segers al deze mensen bestempelt als profiteurs die een riante vergoeding krijgen dan word ik boos. En dan wil ik hem graag van antwoord dienen.

“Mijn situatie is de volgende: ik startte in 2019 als 52-jarige als zelfstandig diëtiste. Voordien heb ik onze 4 kinderen opgevoed. Toen alle kinderen naar de universiteit gingen, besloot ik dat ik ook nog een carrière wilde. Op die manier zou ik nog een aantal jaren kunnen werken en een deel pensioen kunnen opbouwen. Ik startte de bacheloropleiding voedings-en dieetkunde aan de Erasmushogeschool te Brussel.

Ik studeerde in juni 2019 af met grootste onderscheiding, exact dertig jaar nadat ik een master in de taal- en letterkunde behaald had.

Ik was super gemotiveerd om aan de slag te gaan. De voorbije jaren had ik immers hard gestudeerd en gewerkt. De combinatie gezin en studeren is niet evident.

Mijn studies hebben ook een zware financiële investering gevraagd: inschrijvingsgeld, boeken, 70 uur verplichte bijscholing. Dit alles heeft ons duizenden euro’s gekost. Mijn echtgenoot heeft me steeds financieel en moreel gesteund. Ondertussen betaalden we ook de universitaire opleiding van onze 4 kinderen.

Ik oefen momenteel mijn beroep als diëtist voltijds uit. Omdat ik in het begin nog weinig patiënten zag, betaalde ik in eerste instantie bijdragen in bijberoep.

Begin 2020 begonnen de zaken beter te lopen en ik schatte dat ik in het derde kwartaal van dit jaar bijdragen in hoofdberoep zou kunnen betalen.

En toen kwam Corona. Begin maart begon er zich paniek te verspreiden en patiënten belden hun afspraak af. Op 13 maart sloot ik mijn praktijk volledig voor de veiligheid van mezelf en de patiënten. Als diëtist kan ik moeilijk social distancing handhaven als ik moet meten of wegen.

In maart had ik nog een beetje inkomen, net genoeg om de kosten te betalen. April zal nul euro zijn en mei voorspelt ook niet veel goeds.

Toch heb ik wel vaste kosten (licentie patiëntenprogramma, online agenda, …) . Ik betaal ook een lening af voor de inrichting van mijn praktijk.

Gelukkig werkt mijn echtgenoot zodat er nog brood op de plank komt.

Nu verneem ik van u dat ik aanspraak kan maken op een riante vergoeding (uw analyse in HLN van 18 april). Ik probeerde overbruggingsrecht aan te vragen. Van mijn sociaal secretariaat kreeg ik het bericht: “ Aangezien uw definitief netto jaarinkomen nog niet gekend is kan u hier geen gebruik van maken”.

Op de hinderpremie of de compensatiepremie heb ik ook geen recht, omdat ik de jaren voordien geen inkomen had als zelfstandige.

Kent u nog andere manieren om een riante vergoeding te verkrijgen? Ik hoor het graag.

Een zelfstandige in bijberoep met 0 euro inkomen deze en komende maanden.

Met vriendelijke groet

Hilde De Schuyteneer"

 

 

Evelien Mertens

Getuigenis zelfstandig diëtist in bijberoep in corona tijden

Behalve mijn twee vaste jobs als onderzoeker voedings- en dieetkunde en wetenschappelijk medewerker, ben ik nog werkzaam als zelfstandig diëtist in bijberoep. Na de eerste lockdown merkte ik een enorme stijging van aanvragen voor voedingsadvies.

Iedereen wou zo snel mogelijk een consultatie inplannen. Na die drukke maanden doofde de drukte sinds oktober uit. Een aantal cliënten die voor de eerste lockdown op regelmatige basis op consultatie kwamen, namen geen contact meer op. De gesprekken lagen sinds september meer dan ooit op het psychologisch aspect en een aantal constanten kwamen steeds terug: van thuis uit werkende mensen die oplossingen zoeken om uit de snoepkast te blijven die quasi naast hun bureau staat, alleenstaanden die manieren zoeken om gezonde maaltijden voor één persoon te voorzien, gezinnen die op zoek zijn naar gezonde en gevarieerde maaltijden die snel klaar zijn, enz. De laatste week, sinds het nieuws van de tweede lockdown bekend geraakte, duurden de consultaties steeds langer en werden het zeker geen gemakkelijke gesprekken. Mensen zijn (het) mentaal moe en geven toe aan minder gezonde tussendoortjes en hoofdmaaltijden. Velen slagen er niet in (vaak ten gevolge van thuiswerk) om voldoende te bewegen. Het is tegenwoordig een kwestie van nog meer dan ooit oplossingen te zoeken om ervoor te zorgen dat de ‘schade’ (zowel mentaal als op het gebied van gezondheid en lichaamsgewicht) zoveel mogelijk te beperken. Vaak zijn het gesprekken waar de mogelijkheden tot meer lichaamsbeweging en gezonde voeding individueel worden bekeken en is het een kwestie van de mensen opnieuw een positieve vibe te geven, wat in deze tijd zeker niet evident is.

Als fervent sporter en uiteraard ook voorstander van een gezonde levensstijl vind ik het enorm jammer dat er nog steeds zo weinig wordt ingezet op preventie. Men laat de mensen in deze donkere en koudere dagen als het ware aan hun lot over. Het spreekt voor zich dat bewegen dezer dagen niet zo evident is dan tijdens de eerste lockdown gezien de weersomstandigheden en de korte dagen. Ik vrees dat ook dat de gezondheidsproblemen (zowel mentaal als fysiek) als gevolg van de lockdown(s) de komende jaren een ontzettend grote druk gaan zetten op het gezondheidssysteem. Meer dan ooit wordt nu duidelijk hoe ontzettend belangrijk het is om in te zetten op preventie: diëtisten, personal trainers, sportclubs, …